Anlık bir hüzün saldırdı beynime.. yine, yine ve yine.. kurtulmak istiyorum artık. Bıktım inan bana, çok bıktım. Salak salak insanların salak salak atarlarından ve triplerinden bıktım. Çekemiyorum artık, insanlar dalga geçtiğimi sanıyorlar gerçi. İronik çünkü gerçektende dalga geçiyorum. Saflıklarıyla dalga geçiyorum fakat yetmez. Aşklarıyla ve kendilerini ölümsüz sanmalarıyla dalga geçiyorum. Şuan bunları yazmamda büyük ölçüde dinlediğim müziğin etkisi var. Ve sizin basit bir şekilde okuduğunuz herbir satır benim titreyen ellerimden zorlukla çıktı. Çok şansılısınız çünkü bunları okuyorsunuz. Öleceğinizin bilincinde olmanızı isterim. Büyük bir darbe olmasın sonra. Aşk dediğiniz o lanet yaratık çok seviyor insanlarla oynamayı.. Sormayın, hiç sormayın... Bu son satırlar sahtelik kokan satırlar gibi gelebilir size ama inanın bana.. bütün gücünüzle inanın, bütün zihninizle inanın.. çünkü o güç bir gün yok olacak, o zihin bir gün kahrolacak.. Lanet olası aşk.. İnsanın içini yakıyor. Eskiden derdimki, Aşkın verdiği acı bile tatlıdır.. Doğruydu, gerçekten.. Ama cümleyi yarım keserdim o zamanlar. Arkadaşlarıma moral vermeye çalışıyor olurdum çünkü, Teselli ediyor olurdum.. Artık cümleyi yarım bırakamam çünkü teselli ettiğim kişi yalnızca arkadaşım değil.. Benim kendi benliğim..
"Aşkın verdiği acı bile tatlıdır fakat aşırı doz tatlı en acılı ölümlere sebebiyet veren şeydir.."
[A.A]
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder