Çantası tek omzundan sarkıyordu. Gizli adımlarlar hep zaman gittiği bir yere ilkkez onunla buluşmak adına gidiyordu. Olacaklardan haberi yokmuşçasına gülümsedi. Sonunda biricik aşkının yüzünü okşayabilecekti. Caddenin küçücük bir çıkmaz sokakla birleştiği köşesinden karşıya geçmek için bir adım attı. Bir ses üzerine soluna baktı..
Bir çanta o gün ilk defa kanla ıslandı. Bir kulaklık ilkkez bir cesedin elinden tuttu. Ve çocuk ilkkez gerçekten terk edildi. Peki ya şimdi? Kim ağlayacaktı?
[A.A]
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder