Başka bir anı

Sonsuza bir eklediğinde yine sonsuz olurmuş. Yani bu yazıyı yazmam yada yazmamam hiç bir şeyi değiştirmeyecek. Sonsuza bir ekliyorum

yalnızca.. Senin için yazılmış sayısız çöpe bir çöp daha anlayacağın.

Çoğu insan çöp çöptür der ama bunların farkı var... Hepsi senin için.

Hepsinin içinde "Sen" varsın... Şair demiş ya;

"'Sen'sizlik kelimesi bile hoşuma gidiyor.. Çünkü içinde 'sen' varsın.."

Öyle birşey benimkiside.. Herzamanki gibi adındaki asalet ile adam

ediyorsun bir çöpü.. Herneyse yazının temasından sapıyorum yine. bu

seferki "Sen ve Ben" olmalı ama "Sen" oluyor.. Gerçi insanlar öyle daha

çok beğeniyor ama bu sefer bencillik yapacağım. İşte yine başlıyorum;

Haziran ayı, okul bitmek üzere.. Artık kimse okula gelmiyor. İkimiz

geliyoruz. Zaten başka kimseyede dikkat etmiyorum. Yanımda

oturuyorsun. Utançtan zaten kızaran yüzünü saklamaya çalışıyorsun,

saklayamıyorsun.. dolayısıyla yüzün dahada kızarıyor. Yanımda otururken

keyfinin yerinde olduğunu hissedebiliyorum. Zaten sende bunu

kanıtlamak istermişçesine ayaklarını masadan aşağı sarkıtmış mutlu bir

çocuk gibi bir öne bir arkaya sallıyorsun.. Sana bakıp gülümsüyorum.

Gülümsememe karşılık veriyorsun. Ardından sana biraz yaklaşıp

saçlarınla oynuyorum. O sapsarı saçlarınla.. Tam o sırada okul bitiyor.

Bana dönüp bugün bizim servisle gelir misin? diyorsun. Tabikide

geleceğim. Beraber servise yürüyoruz. Bütün yol boyunca beraberiz ve

konuşup gülüşüyoruz. Genelde sen gülüyorsun bende hayranlıkla seni

seyrediyorum. Sonunda sizin eve yaklaşıyoruz. Önemli birşey söyleyecek

gibi bana dönüyorsun. O önemli şeyler ağzından çıkmıyor bir türlü

yalnızca kısa kuru bir "Görüşürüz.." kesin buralardan gideceğin geldi

yine aklına. Cevabı beklemeden arkanı dönüyorsun. Adın kurtuluyor

ağzımdan. "Celeste.." diyorum. Duruyorsun.. Bana dönüyorsun. Elimi

uzatıyorum, hemen anlayıp elini veriyorsun. İlk başta iki elimle sıkı

sıkı tutuyorum. Gitmenden nefret ediyorum çünkü.. Ardından dudaklarım

eline nazikçe temas ediyor. Ağzımdan herzaman olduğu gibi "Elveda.."

sözcüğü çıkıyor. Kaşlarını çatıyorsun, "Görüşürüz de!" diyorsun.. Bende

öyle diyorum. Arkanı dönüp servis kapısından çıkıyorsun. Araba

giderken arkasından bakıyorsun..

Biliyor musun, o gün yalnız değilmişiz serviste.. Bunu sen

gittikten sonra insanların yorumları kulaklarımı doldurunca anlıyorum.

"Havada aşk kokusu vaaaaar.." diyor biri, "Vay be kıskandım ha" diyor

bir diğeri..

"Yok be.. Çıkmıyoruz ki.." diyorum bende.

"Belki birgün çıkarız..

Belki.."

A.A