Yeni..

Yine aynı şarkılar... yine aynı insanlar...yine aynı masa.. aynı

defter... aynı kelimeler... kalem farklı, trajik değil mi? bir dolu

aynının üzerine saçma sapan bir farklı... yaa evet çok trajik. farklı

şeyler hep trajik olmuştur zaten. elimin temas etttiği kadınlar,

bahaneler, küfürler, kavga nedenleri falan... trajik.! bazen aynı

olanlarda trajik oluyor gerçi, tebessümlerim mesela... hep farklı

kadınlar, aynı kelimeler, aynı bakışlar... onlara ilk başlarda

senmişsin gibi bakıyorum, bağlanıyorlar... fakat tutamıyorum kendimi!

affet... böyle şeylerede çok sinirlenirsin zaten... biliyorum.

insanlara artık depresif takılmadığımı söylüyorum, gülüyorum,

tavsiyelerde bulunuyorum... yaa sorma! çok mutluyum... sen gittin ya,

mutluyum işte... üzülecek parçamıda aldın götürdün sonuçta, nasıl mutlu

oluyorum? ne bileyim işte... olurum ben.! olsun yinede aynı şeyi

tekrarlayıp duruyorum... üstad iyi söylemiş be!

Gelme şiiri bırakırım!

ve ardından düşünüyorum...

Trajik...

A.A