Klasik bir başlangıç olacak belkide.. Herneyse işte başlıyorum:
Seni görünce, daha önce aldığım her yara geldi gözümün önüne. Geçmiş hayatımın karanlığını yine hissettim artık sığ olan kalbimde.. Derinken kapkaraydı, nasılda dalgalıydı.. İçine girecek kadar gözü pek her gemiyi yutuyordu gözü dönmüş bir açlıkla. Artık sığ, artık berrak, eskiden yansımamı göremiyordum içine bakınca. Gerçi bir şey değişmedi, hala göremiyorum.. O kadar sığ ki kalbim, gemiler yolculuğa çıkamıyor artık.
Yanlış anlama, artık gemi yok çünkü gemilerle uğraşacak halim yok, sabrım yok, zamanım yok.. Bütün zamanımı kalbimdeki yansımayı seyretmeye adıyorum, Seni...
[A.A]
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder