Elimi görseydin ne kadarda kızardın şimdi, hep yara bere...
Kendime, bilmeden de olsa, zarar vermeme çok kızardın zaten. Hatırlar
mısın? Dövmek lazımdı beni... Gerçi artık birşeyi değiştirmez, sonuçta
gittin. Mutlu falansin şimdi. Öyle demiştin bana... Neyse ya, boşver.
Hayat bu. Ellerim yaraları ile mutlu, hem beni kendime zarar verdiğim
için dövecek kimse de kalmadı... Dünyalar benim. Şimdi çarpsan kapıyı
"Siktir lan, ne dünyası!" desen, hemen teslim olurum, haklısın. Kendimi
avutuyorum galba.
[A.A]
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder