Kulaklarımda yıne teklıfler ve acık sacık sarkı sozlerı yankılanıyor. Bır ıkı sıır mısrası ve ardından bıra sıselerının parcalanma sesı, sefkatlı fısıldamalar ve ardından lanetler.. Cogu zaman cumleler “deger mıydı“ dıye bıtıyor, bazen “yalanmıs“ dıye baslıyor ve bazen baska sıırlerle karısan alakasız kelımeler ucusuyor havada, bır kız cıkıyor koseden agzında bır sıırın yıtık bır mısrası, “Kimi sevsem, onun hep uzakta bir sevdiği vardı, unutamadığı ilk aşkı ya da onu terk edip giden sevgilisi…“ Ve sonra yaslar sozcuklerle beraber muzıge ayak uyduruyor.. Dusuyor dusuyor ve dusuyor. Benım omuzlarımı sıyırıyor ve onun ayak parmaklarına carpıyor. Basımı omzuna koyuyorum.. kız heyecanla tıtrıyor. “Kimi sevsem, onun hep...“ Burnuna degen burnum sozunu kesıyor... “Yeter artık“ dıyorum.. “Yeter. Sus bak ben senı sevıyorum!..“
A.A
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder